فردای روز عمل

ساعت 6 صبح پرستار اومد به مامانم گفت باید از بخش خارج بشه آخه هر روز ساعت 7.30 سوپر وایزر میاد از بخش دیدن میکنه و فقط باید یه همراه تو اتاق باشه. بعد از رفتن سوپر وایزر به مامان زنگ زدم اومد تو اتاق. همون موقع صبحانه آوردن که عدسی بود یه ذره خوردیم ولی خیلیش مونده بود که مامان گذاشت  وقتی حجت اومد بهش بدیم بخوره آخه بنده خدا دو روزه یه غذای درست حسابی نخورده. 

ساعت 9 بالاخره دکتر اومد البته قبلش مامانم و بیرون کردن وقتی دکتر اومد گفت امروز مرخصید ، سه روز دیگه میبریش حمام ویک هفته دیگه برای کشیدن بخیه ها میاریدش، به پرستارم گفت پانسمانشو عوض کنید ، از دکتر پرسیدم اگه تو خونه دردش بگیره چیکارش کنم گفت دیگه درد نداره ولی اگه دردم داشت استامینوفن بهش بده ، یه سوال دیگه پرسیدم که خیلی پاهاشو تکون میده و ورجه وورجه میکنه اشکالی نداره گفت نه اشکال نداره.

بعد از رفتن دکتر مامان اومد تو اتاق، پرنیان وگذاشتم پیشش رفتم کارای ترخیص و انجام بدم که پرستاره گفت ما خودمون همه کاراش وانجام میدیم.(تازه بعد از اینکه دکتر رفت پیش خودم گفتم کاش یه چند تا عکس از دکتر گرفته بودم )

چند دقیقه بعد از رفتن دکتر  آقایی اومد که چند تا  عکس هم گرفتیم .

قبل از رفتن سرم دستشو باز کرد و باز هم کلی جیغ و گریه اما ایندفعه خوب بود چون میخواستیم بریم.

ساعت 10:30 دقیقه با خوشحالی تمام از بیمارستان خارج شدیم و من حتی یک لحظه هم پشت سرم و نگاه نکردم .

آقا حجت ما رو گذاشت خونه مامانم آخه دلم نمیخواست برم خونه تنهایی واسه همین قرار شد ما بریم اونجا ،آقایی هم بره سر کار و شب بیاد دنبالمون.